Zarządzanie barwą w procesie przygotowania do druku
Kontrola poprawności odwzorowania barwy w druku to jedno z najtrudniejszych i równocześnie najważniejszych zadań w pracy grafika / edytora / redaktora.
Poniżej kilka podstawowych wskazówek pozwalających bezproblemowo zarządzać kolorem,
od chwili wykonania korekcji zdjęcia aż do zapisania pliku pdf z materiałem do druku.
Więcej informacji o przygotowaniu do druku na stronie
GWG.org
Ghent Workgroup (GWG), po polsku często określana jako Grupa Robocza z Gandawy, to międzynarodowe stowarzyszenie branżowe działające w obszarze poligrafii, druku cyfrowego i opakowań.
GWG to stosunkowo nowy gracz na rynku, ale zdążył już zdobyć bardzo dużą popularność.
W ciągu kilku lat uporządkował bałagan w kwestii standaryzacji PDF-a poligraficnego (PDF/X),
stosowania profili ICC czy reguł preflihtu prac kierowanych do druku. Warto przemyśleć oparcie ścieżki produkcyjnej o wytyczne proponowane przez GWG.
Instalacja profili ICC w systemie operacyjnym
Podstawowe profile ściągamy ze strony eci.org. Zakładka download / Offset printing / ECI profiles (current versions).
PSO Coated v3 |
PSO Uncoated v3
To dwa podstawowe profile stosowane przy druku arkuszowym na kredzie (papier powlekany)
i na offsecie (papier niepowlekany).
Innych przydatnych profili szukać możemy na stronach producentów papierów używanych do druku, np.: „Arctic Paper” lub też wydawnictw i drukarni, np.: „Wydawnictwo Agora”.
Sam proces instalacji jest niezwykle prosty. Na skopiowanym na dysk i rozpakowanym pliku ICC
naciskamy prawy klawisz myszy i wybieramy „Zainstaluj profil”.
W przypadku systemu iOS otwieramy „ColorSync” i instalujemy...
Uwaga! Jeśli nie mamy dostępu do katalogu, w którym system przechowuje profile icc
(wymaga to uprawnień administratora) to mamy kłopot. Może być potrzebna pomoc IT.
Generalnie profil powinien trafić tu: c:\windows\system32\spool\drivers\color.
Oczywiście jest sposób na obejście tego problemu. Photoshop ma możliwość importu profili ICC bezpośrednio do aplikacji.
Otwieramy menu „Edycja/ustawienia koloru” i w rozwijanej zakładce CMYK, u samej góry,
znajdujemy „wczytaj profil CMYK”. Wskazujemy potrzebny plik/profil ICC. I tyle, możemy działać.
Jeśli planujemy użycie profilu w innych programach, w InDesignie lub Illustratorze,
musimy zapisać z poziomu Photoshopa plik konfiguracyjny CSF. Przycisk „Zapisz” po prawej stronie okienka.
Nadajemy nazwę i zatwierdzamy. Tak stworzony plik CSF możemy wczytać np.: do Indesigna. Menu „Edit/Ustawienia koloru”,
wybieramy rozwijane menu, pierwsze od góry i wskazujemy stworzony w Photoshopie plik CSF.
Zatwierdzamy a InDesign jako aktywny profil CMYK pokaże profil zapisany w Photoshopie.
I tyle. Możemy przystąpić do pracy.
Konfiguracja Photoshopa
Zasada najważniejsza. Zawsze pracujemy ze zdjęciami i ilustracjami w przestrzeni RGB.
Dla Photoshopa CMYK to „ciało obce”. Współczesna ścieżka produkcji zakłada wykonanie konwersji do przestrzeni CMYK na samym końcu procesu przygotowania do druku,
czyli w trakcie zapisywania pracy w pliku produkcyjnym, w formacie PDF.
Jeśli w trakcie pracy chcemy zobaczyć jak ilustracje RGB będą wyglądały po konwersji do CMYK i po wydrukowaniu, możemy
włączyć „Próbę kolorów” i wybrać z listy profil ICC charakteryzujący urządzenie docelowe,
na którym zamierzamy drukować. Zazwyczaj będzie to profil „drukarski”, np. „PSO_Coated_v3”.
Możemy to zrobić zarówno w PS, jak i ID, a nawet w AI.
UWAGA! Nigdy nie konwertujcie grafiki RGB do przestrzeni CMYK w Photoshopie
pleceniem „Obraz / Tryb / CMYK”. Photoshop używa wówczas domyślnych ustawień.
Tych z zakładki „Ustawienia koloru”. A te jak wiadomo po każdej aktualizacji programu wracają do „korzeni”,
czyli do profilu „U.S.Web Coated (SWOP) v2.icc”. To jest bardzo dobry profil. Tyle że do druku kolorowych gazet i czasopism w Ameryce.
Jeśli upieracie się przy konwersji RGB/CMYK w Photoshopie, zróbcie to poleceniem „Konwertuj do profilu”.
Ta opcja pozwala na świadomy i przemyślany wybór profilu ICC. Wiemy jaka jest przestrzeń źródłowa, jaka docelowa. Profil podpowie on Photoshopowi jak ma przeprowadzić konwesję,
tak aby dopasować separacje do techniki druku i podłoża.
Konwersja do CMYK przy eksporcie do pliku PDF
Plik produkcyjny trafiający do drukarni powinien zawierać wyłącznie elementy definiowane jako CMYK.
Ewentualnie z kolorem dodatkowym z biblioteki Pantone.
Dlatego eksportując pracę do PDF, musimy wykonać odpowiednią konwersję.
W InDesignie wybieramy z menu „Plik/Eksportuj” i polecenie „Eksportuj/Adobe pdf druk”. W bocznej zakładce wybieramy „Wyjście” i tu ustawiamy odpowiedni profil ICC do konwersji.
Softproof w Acrobacie
Jeśli mamy do dyspozycji poprawnie skalibrowany monitor szerokogamutowy, możemy pokusić się o ostateczną kontrolę kolorystyki materiału wysyłanego do druku przy pomocy tzw. „Softproofa”.
Wystarczy w zakładce „Podgląd wyjściowy” włączyć „Symuluj kolor papieru” i „Symuluj nadruk”, aby na monitorze zobaczyć to co dostaniemy na wydruku.
Oczywiście precyzja takiej symulacji zależy od precyzji kalibracji monitora, który ma być naszym softproofem.
